Kolejnego dnia jest inaczej. Pesymizm, pustka, samotność i ta cholerna nienawiść do siebie. Za co? Za wszystko i za nic.

Za naiwność. 

Za to, że mam tak mało lat, a tak dużo wymagam od siebie i od innych.

I jestem do przesady uczuciowa.

No i płaczę na Titanicu.

Istna Masakra.

Nie jestem fanką cytatów. Nie przegrzebuję internetu w ich poszukiwaniu. Ten cytat otrzymałam smsem. W wigilię, gdy niskopodłogowym autobusem, wracałam do domu na wigilijną kolację. Od osoby, do której obecności bardzo się przyzwyczaiłam.

"Jezeli masz jakieś słabości, staraj się je przezwyciężać. 

Jeżeli ponieniesiesz porażkę, spróbuj raz jeszcze,a jeżeli i wtedy 

Ci się nie uda, nie poddawaj się, ponieważ Bóg jest miłosierny dla swych dzieci- o wiele

bardziej łaskawy, niż my jesteśmy względem samych siebie." 

                                                                                             J. Golden Kimball

Miałam miłość, spokoj i osobę, która mnie kochała.

Teraz zostałam sama, pogrążona w chaosie. Z żalem do samej siebie.

Myślałam, że mogę mieć więcej a nie mam zupełnie nic.

Od ostatniej notki wiele rzeczy w moim życiu się zmieniło i przede wszystkim zmieniłam się Ja.